Ali Baba Karakaş – 22 Ocak 2026
Kaç vakit oldu.!
Sayamadım geçen mevsimleri
Kar boran gördü üşümedi gönlüm
Saran kolların, seven yüreğinde kaldım.
Dolunayda yaktığın ateşle dansın
Gece koynunda nemlendi tenim
Toprağa aktı terimiz çiçeklere hayat
Gönlümüze sevda çağlandı.!
Teninde harlandı, gönlümde ki aşk;
Bizim hikayemizi yıldızlara yazdık
Ay doğardı yıldızları kıskanırcasına
Şafağın acelesi varmış gibi, gece bitmesin.!
Seni sevmek ömrüm oluncaya:!!
Koynunda güneşle dansını
Ten kokunda uyanmak şafakta
Savrulan dağınık saçların rüzgarla dansı.
Ahlat toplarken dilinde ki türkü
Dağınık saçlarında gözlerim kaldı.
Seni sevdiğimi Irmaklara yazdım
Sel olup aktın gönlüme.!
Anılarımız sende saklı kalsın ahlat ağacı.
Kah hüzünlerimiz gözyaşı oldu
Kah kahkahalarımız yankılandı sende
Yakılan ateşte hayallerim kaldı.
Sakla bizi açık etme ahlat ağacı:!
Şafakta, ansızın bir tek sual bırakmadan
Niçini/nedeni cevap etmeden..
Kayboluşunda keder düştü gönlüme
Yıkılır onca hayaller yarım kalır sevda
Ahlat ağacı, sende sırımız saklı kalsın.
Sevdamız karıştı ırmakların akışına,
Muhabbet kuşların diline düşürme sevdamızı..