BAHAR ÇİÇEĞİM

Ali Baba Karakaş – 18 Şubat 2026

Ömrüm, sonbahar yaprağı gibi uçtu,
Kalan bedenim soldu, bir yaprak gibi.
Ruhum terk etti beni sessizce,
Hayallerime dolunay düştü gece gibi.

Güneş doğar mı hayallerimin üstüne?
Çözülür mü buz tutmuş düşlerim?
Umutlarım bahar çiçekleri gibi filizlenir mi?
Bir tek seni sevdim, yüreğini evim bildim.

Gözlerini aydınlık yol saydım,
Ten kokun ruhuma tek derman oldu.
Koynundan başka bahar bilmedim,
Yaz mevsimini dudaklarında yaşadım.

Sen, karanlık zamanlarıma kandil,
Umuduma filiz açan bahar çiçeğim.
Sen sevdam, filizlen yüreğimde aşk ile,
Ben ömrüne ömrümü katayım, turab olayım.

Sensiz evrilmiyor gece sabaha,
Sevmedim sabahın ayazını hiç.
Seni bana hatırlatır her serinlik,
Hüzün düşer gözlerime, sessiz bir iç çekiş.

Bedenime soğuk düşer,
Sarmalayan kolların yoksa eğer
Yüreğim üşür, ruhum donar,
Sen yoksan bahar bile keder.