Ali Baba Karakaş – 23 Şubat 2026
Anne rahmine düşen cenin gibi
Sen umutla düştün gönlüme sevda
Sürgün diyarlarında hayallerimle büyüttüm
Gel gönüldaşım biz olmaya gel
Seni aramakla geçti bunca ömür
Gece yıldızsız zifiri karanlık olur
Yokluğuna gönlüm zemheri boranda
Gülen gözlerinle unuttuğum gülmeye gel
Su topraksız ben sensiz hayat olmam
Yokluğunda gülüşlerinle avunur oldum
Sensiz düşmez gözlerime yıldız
Gülüşlerin kaldı bende tek tesellim
Gözlerim yol almış gidiyor ve bensiz
Gönlüm bedenime barikat kurmuş
Sol yanım bir bütün isyanda
Kırıp dökmeyin toplamaya mecalim yok
Marifet mevsimlerin nasıl geldiği değil
Bahar gelir kışıyla ağaç meyve vermez
Yüreğin bohçasını çöz dök hepsini denize
Amasız keşkesiz yüreğini alda gel yüreğime