Ali Baba Karakaş – 14 Ocak 2026
Ben acılarımla kendimde kayboldum
Sana bir tek sualim var dünya
Bir tek benimi buldun onca yük sırtımda
Bende güzel olan ne varsa çaldılar
Herkes tozunu üstüme silkeledi
Kah çocukluğum kah gençliğimi çaldılar
Yurt bilemedim Vurgun gibi sürgün yedim
Ne Ana dili nede Ana kucağı bildim
Ben beni nerde kaybettim arar dururum
Vurgun yedim yüreğim paralandı
Ağlamaktan göz pınarlarım kurudu
Çöle dönmüş göz pınarlarım
Ben senin sevmelerini ipe serdim
Güneş söyle bana sevgisi doğru mudur
Susadım şehre vardım su kurumuş
Koynuna vardım buz kesilmiş
Baharı bekler gönlümde ki umut
Şafakta düşerim yola güneş doğar mı?
Gün batımına kalmadan gel ki
Karanlıklar düşerse hüzünlenir gönlüm