Ali Baba Karakaş – 08 Ocak 2026
Bağdaş kurup oturdum.!!.
Hayallerimin orta yerine
Asılı kaldı yaşanmış anılar pencereme
Öyle bir yerdeyim ki gökyüzü kayıp
Akasya ağacın gövdesine yaslandım
Deli gönlüm dertli keder içinde
Gözlerim sakın ağlamayın
Ağlama ki ayrılık gönül kapısını çalmasın
Kimseler bilmedi yasaklı sevdamızı
Hep gizli buluşmalarda kavuştuk
Yıldızlar örttü öpüşmelerimizi
Ay sakladı sevişmelerimizi
Şafak güneşi ısıttı üşüyen bedenimizi
Dilim suskun konuşan gönlüm
Gönül nehirler gibi çağlar sevdaya
Uryan bedenimiz nehir sarmadı mı?
Vadiye hüzün bir kara bulut gibi çökmüş
Gözyaşın kalmış akasya ağacında
Ve bir tutam saçın dalında asılı
Kırmızı fuların rüzgarla ahenkle dans ede