Ali Baba Karakaş – 13 Ocak 2026
Ben seni unutmak için uykulara daldım
Uykularımı teslim aldın uyamadım
Odamı hücre ben ise tutsağı oldum
Kulaklarımda kah kahların çınlanır
Bir gülüşüne güneş doğardı
Gülerken gözlerin buğulanırdı
O, vakit nehirler coşar çağlardı
Bir bakışına yüreğimde mum yakardı..
Gün doğumu senle sevmiştim
Nemli geceleri, yıldızların geceye vedası
Yakamozun denize dalışını
Seyre dalardım gözlerindeki yıldızlara
Koynuna düşen ay ile özleşir dım
Seni düşündükçe yangınlara düşer ruhum
Seni sevdiğimin tarifine alfabede harf yetmez
Öyle tarifsiz bir yangınsın bedenimde
Ekmek pişirdiğin tandır gibi yüreğim
Dilinde ki türkü gibi sana özlemim
Sen köylü kızı ben çoban
Kavalımda ki sevda ezgisi gibisin yüreğimde