Ali Baba Karakaş – 17 Şubat 2026
Usulca kuşandı gönlüm sevdayı;
sana dair yıldızlar dizildi gözlerime.
Gözlerimle değil, yüreğimle sevdim seni;
yıldızlı gecede maviler kuşandım.
Gökyüzüne yol almış çoktan
yüreğimde taşıdığım o sevda.
Sende kalan seni, bende büyüyen seni
yıldızlarla döşedim karanlığa.
Ay gülüşün kaldı bende;
gece mağrur, ben sende kaldım.
Hayalini yurt eyledim sualsız;
liman bildim, sığındım hayaline.
Martının kanadında savruldu hayallerim;
mavi defterlere sana şiirler yazdım.
Martı haykırdı gökyüzüne ismini,
yüreğim yazdı seni nasıl sevdiğimi.
Geleceksin diye kaldırdım bütün kilitleri,
yıktım önüme kurulan kapıları.
Gönül kapını çaldım; aşkla geldim,
özümle, sözümle sana geldim.
Bir tek gülüşüne bahar iner dünyaya.
Sen çan çiçeği ol, ben arı olayım;
sen kokunu sal, ben renginde kalayım.
Maviler kuşan çan çiçeğim… ben seni kuşanıyım.