"ÇEŞME BAŞINDA"

Senden bana bir tek hayalin kaldı
Ne bir resmin, ne de saçından bir tel
Sadece kulaklarımda yankılanan sesin
Yıllar geçse de hayalimde kalan sen

İnce ve narin bedenin kaldı düşümde
Çıkmıyor gözümden gülen gözlerin
Yamanlar Dağı’nda başındaki papatya tacı
Papatyalar kadar güzel, kadar narindin

Hayalimde sen, ruhum sende kaldı
Her sana baktığımda sevgilim
Yüreğim hırçın akan nehirler gibi çarpardı
Gözlerinle bana gülümseyerek bakarken

Ve pembeleşen yanaklarını unutmak mı?
Titreyen dudaklarını, sımsıcak bakışlarını
Yağmur altında seni kokladığım an
Kokun kaldı bedenimde, sevgilim

Uykularımda sen, sesin kulaklarımda
Yola çıktım seni aramaya
Susadım, vardım bir çeşme başına
Gözlerim seni aradı her zarif kadında

Bakışları utangaç, kaçamak
Elindeki tasla su verdi, örgülü saçlı
Rengârenk elbiseler içinde
Bir an sen sandım, bir an sustum

Ellerinde helkeleriyle su kuyruğunda
Kızların arasında gözüm seni aradı
Her biri sade, doğal, al yanaklı
Kömür karası örgülü sırma saçlı

Ne tatlı gülüşüyorlardı, yankısı kulaklarımda
Kaçı sevdalara tutulmuş kim bilir
Sevda acı çekmek midir gerçekten?
Yoksa benim payıma mı hep zor sevda düştü

Köyün orta yerinde kocaman bir çeşme
Önünde havuz, suretin yansıdı suya
Kim bilir kaç sevdalara tanıklık etti
Kaç kaçamak bakışa su yudumlattı

Asırlık çınarın gölgesine oturdum
Hüzünlendim, gözlerimden yaşlar aktı
Kanadı kırık bir kırlangıç sesi
Yaralıydı, uçamıyordu

Benim gibi yaralı, benim gibi yalnız
Sensiz kalacaksa yüreğim
Çak kibriti, yanayım, kul olayım
Gündüz hayalimde sen varsın

Gece düşlerimde sen
Sen yüreğimde açtın yara
Kabuk bağlar yaram belki
Ama sen dokunmadan, sevgilim...