Ali Baba Karakaş – 14 Şubat 2026
Cîyayîye, ne kewîyê asmênî yo
Ne pêlê kewîyê okyanûsî yê
Ne kî wextê şefeqî de
Tîja ke vejîyena ya
Yew kila gurr a cîyayîye
Ke ginena zerrîye ro
Cîyayîyê şewato ke bedenî veşnena
Serewedaritiş o, dej o zerrîye de
Cîyayîyê lasêrê hesîran o
Çiman keno ziwa
Cîyayîye yew tefûduman o ke
Zerrîye keno têser û têbin ra
Vera Lodosî şîyen o bi kelekan
Vera êlanê haranê deryayî mücadele yo
Awa ke hêrikîyena, şona resena derya ya cîyayîye
Cîyayîye yew qewdê beybûnan o
Erdê welatê dayîke ra ardîyayo
Cîyayîye yew telefon yan zîlê berî yo
Bê wext û nişka ra dano piro
Sewda rengo çi weş o dîyeno zerrîye ro
Hîna ke nêameya sedayêka weş a cîyayîye
Hîna ko to berê mi nêdayo piro
Zerrîya mi de kewîyîyê asmênî est bî
Rindekîyê sewda û heskerdene est bî
Xorînîyanê zerrîye de ya sewda
To ke berê mi da piro cîyayîye
Çimanê to ra hesirî rişîyayî zerrîya mi
Eke ti çin a raywanîya sewda de
Na raywanîye nêmcet û bê heskerdene manena.