DENİZİN KIYISINDA

Bugün öylesine yalnızım;
Mevsim yaz, ben üşüyorum.
Oturdum kıyıya, denizin kokusu
Götürdü beni uzaklara.
Götürdü taa eski diyarlara;
Dönemedim bir türlü geri.

Kumsalda el ele koşuştuk,
Yine kaldım kıyısında.
Midye yerken yarısında
Sen beni geçmiştin, çocukça.

“Dondurmam Gaymak!” sesine koşturur,
Sen sade-çikolata, ben limonlu.
Bugüne dönünce yüreğim yangın;
Ben alevler içindeyim.
Vapurun kalın düdüğü çalar,
Martılar yükselir göğe.

Masmavi ortasında sevgililer;
Bir kayıkta gezinir usul.
Martılar, pelikanlar alçaktan süzülür;
Beyaz bir özgürlük göğünde.

Çıkardım tütün tabakam;
Kokusunu içime aldım.
Birkaç nefeste bitti sigaram,
Son buldu tabaktaki tütünüm.

Vapur ağır ağır iskeleye yanaştı;
Halat atıldı, kapı açıldı.
İtişe kakışa indi yolcular—
Kim bilir kaç sevdaya tanıktı?

Kaçı ayrılığa vardı,
Kaçı mutlu sona erdi?
Deniz sustu, rüzgâr konuştu;
Ben yine kıyıda kaldım.