Ali Baba Karakaş – 14 Ocak 2026
Yar diye sarıldım koca bir yalan
Dost diye yasladım uçurumda atar
Senin neyine güveneyim yalan dünya
Ömrüm sıladan sılaya sürgün geçti
Düş yakamda sıla son nefesim olma
Ben köyümü ve dağlarını özledim
Beyaz berrak akan dereleri özledim
Köyüm sende kaldı çocukluğum
İzin verde döneyim çocukluğuma
Köşe bucak arayıp bulayım
Sürgün diyarı içimde saklı kalan
Çocukluğumu da sen öldürdün
Seher vakti düşeyim yola
İçimde ki özlemlere yol alayım
Kılavuzum özlemlerim, pusula Civarka
Bekle beni köyüm ilk ve son nefesim
Dünya fani ben sana sığamadım
Ben sende mülteci sen kampım oldun
Ne cenklere koydun beni yoruldum
Düş yakamda fani dünya bende İnsanım