Ali Baba Karakaş – 03 Mart 2026
Erzincan’da kaldı yüreğim,
Coşkun nehir gibi çağlar içimde.
Ela gözlerime yaşlar düştü yaban ellerde,
Mavi kamelya gibi boynum bükük yokluğunda.
Kilim dokur gibi ilmik ilmik işledim sevdayı,
Irmaklarına kat beni, akayım yüreğine.
Lal olsa dilim, gözlerim anlatır seni,
Iraklarda kaldı yüreğim, bedenimde alevler.
Çarmığa gerildim, doğru yoldan sapmadan,
Cihana haber salın: Dersim’in asi kızıyım.
İnce ince kar taneleri gibi yağdı yüreğime sevda,
Her tanesi bir özlem, bir sitem, bir çağrı.
Yokluğunla soldu içimdeki bahar,
Bir bakışınla yeşerir kuruyan dallarım.
Ten kokunu özledim, bir tas ayran bahane,
Gül yüzünü göreyim, soluklanayım yanında.
Yüreğimde çoban ateşi, odunu meşe,
Yanık yanık türkü tutturmuş saçları örgülü.
Bir bakış attın, köz düştü yüreğime,
Alev alev yanarım, seninle serinlerim.
Sevda bir ressam gibi dokundu ruhuma,
Her renk seninle anlam buldu tualimde.
Şairin kalemi tükenmesin aşkı yazarken,
Ben yüreğime anlatamadım, sen anla beni.