Ali Baba Karakaş – 17 Şubat 2026
Güneşi evrene tanrı bildik,
Ne yerde ne gökte aradık.
Başka evrende tanrı arama,
Ne Mekke’de ne Kudüs’te gönülde baktık.
Her neyi ararsan, kendinde bulduk,
Haq hakikatti, nurunda gördük.
Nefes eyledik o yolda,
Sevgiyle yürüdük şafakta cemaline.
Her karanlığın ardında nurunu gördük,
Kızıl doğum sancısında aydınlandık.
Doğdum doğuda, sıcaklığımı veren sen,
Gönlüme düşen, senin ışığın.
Börtü böceğe can veren,
Ağaca, bitkiye, çiçeğe hayat sunan,
Kâinatın aynası bildik seni Güneş,
İnsanı topraktan yarattın, can verdin.
İnsana, hakikate gönül verdik,
Kutsal eyledik sol yanı, cana can eyledik.
Gönül gönüle niyaz eyledik Haq yolunda,
Musahip olduk, bir kefene girdik can cana.
Hakikatli insan, inci gibi pas tutmaz,
Gerçek dost, çelik gibi gözleri parlar.
Yüreğinden başka sermayesi olmayan,
Sualsız, katıksız gönülle yürür Aşk ola.