Ali Baba Karakaş – 08 Ocak 2026
"Eylül Ekime yol almış"
Veda etme Eylül sevmem vedaları
Anılar öksüz kalır ardı sıra
Gözlere bulut çöker yıldızlar solar
Gözyaşı yağmur olur..
Hayallere soğuk düşer..
Umutlarına sonbahar çöker
Gitme Eylül vedalar hüzünlü olur.
Bilmem ömrümde kaç Eylül geçti
Gönlüme sevda çalan..!
Bir tek O malum Eylülü de kaldım
Adını sormadım, gönlüme düşen güzel
Sen bu ellerde misin.?
Yoksa benim gibi yabancımısın
Sepetinde nar, dudaklarında aşk Türküsü
Şalvarı kilim desenli..!!
Beline kırmızı kuşak dolamış
Elleri kararmış nar toplamaktan
Narlar çatlamış dibine düşmüş
Güzel oturmuş nar taneler, İsmini soramadım
Kazan fokurdar odunu meşeden
Ateşi harlı közü alev alev
Türküler dize kazan başında
Dönüp bakarsa yüreğim fokurdar
Gün sakın akşama evrilme
Yoksa gönlüme soğuk düşer
Umutlarım sararır düşer toprağa
Sevdiğim Eylül akşamında ilk bakışın
Sırtında sepet küfesinde narlar..
Bir tutam saçı sol gözünü kapamış
Güzelliğin dizlerime kelepçe
Yüreğimin feri çözüldü destürsüz varayım
Gözlerin renginde kalyanım
Yanakları nar taneleri gibi kırmızı
Dilim lal, gözlerim suskun
Dudaklarım seslenir görmez güzel
Durdurun takvim yapraklarını Eylül'de kalayım..