KALBİMDE Kİ KIŞA ÜŞÜYORUM

Ali Baba Karakaş – 23 Şubat 2026

Kırgınım, geceye gündüze !....
Seni bana vermeyen tanrıya kırgınım
Kalbim yorgun seni aramaktan sevda
Şafak örter gönülden sevişenleri 

Sevda olup düş kalbime şafakta
Harlı yangını olayım sevdanın
Kalbime düşen kışa üşüyorum 
Gel ki kalbime bahar olasın

Sonbahar düşmesin bedenime
Yapraklar gibi sararıp düşerim toprağa 
Kuşlar kışa harıl harıl yuva yapıyor
Ya benim ne evim nede yurdum var

Ne çok kırıp döktüler kalbimi
Bilmem kaç kez dövüldü kalbim
Vurdular kahpeler yıkılmadım.
Umuda sarıldı Alibaba karanlığı inat 

Ekmeğim aşım oldu umut
Vurun beni söz ile kirlenmem
Namerde verecek ömrüm yok 
Kalbimde çizilecek yer kalmadı