Ali Baba Karakaş – 25 Aralık 2025
Ben geldim uzun bir yoldan;
Bir nefesle, soluksuz.
Kah kahırlandım bu yolda,
Kah gözyaşlarımı içime gömdüm.
Sol yanıma bütün acılarımı sığdırdım,
Gizleyemediğim “keşke”ler kaldı açıkta.
Telaşlı yüreğim kaygılı ve yorgun,
Ruhumda tahammülsüzlük hâli.
Gözlerim yorgun düştü karanlığa,
Kalan kısa ömrüme
Seni katmaya geldim, sevdam.
Sol yanım yenildi hüzünlere.
Göğüs kafesim yangın yeri;
Yitirdiğim umutlarımı arıyorum.
Eylül, sonbaharın başlangıcı—
Yüreğim sararan yapraklar gibi.
Sere serpe döküldü kışa.
Kapanmayan yaramsın gönlümdeki sen.
Gönlüm dayan: her acının bir merhemi,
Her yükün bir hamalı var.
Bir tek sesin ruhuma derman.
Ressam seni çizdi dağlara,
Şair aşkı mısralara döktü.
Seni sordum her geçen yolcuya.
Yüreğimde kanayan yarasın, yokluğun.
Yeni umutlar yeşerir mi içimde?
Bahar kokusu düşer mi tenime?
Buğday tenin başak açar mı yüreğimde?
Gazeteci haber eyledi
Yüreğe düşen sevdayı.
Ben seni yüreğime yazdım—
İki vadide yankılandı sesim.
Aşk ola yüreklerde, gözlerde yıldızlar.
İzin ver de gönlüne yol alayım.
Bir türkü söyle, içinde sevda olsun…