Ali Baba Karakaş – 18 Şubat 2026
Ben seninle sevdiğim her ne varsa
Çobanın kızıl şafak ateşi gibi yaktım.
Zemheri soğuklar içinde üşüyorum.
Göğe yükselen alevler içinde üşüyorum
Rüzgara sal nefesini alev olup gelsin
Gelsin ki dilim çözülsün
Rüzgara seni, alevlere şiir yazayım
Akşam sakın gelme yakarım
Bingöl'ün yaylaları soğuktur suları
Akar kar beyazı bin bir gözenekte
Eğer bir gün gelirsin
Her gözeneğe şiir bıraktım
Yosun bağlar şiir, papatya yeşerir
Umuda sevda, hasret düşer gönlüme
Dağlara düşmüş yüreğimin sesi
Yankısı yürekleri dağlar, gel sevdiğim..
Sürgün yüreğim, haritada yeri yok
Bir menekşe tarlasında kaybolmuş sesim
Her adımda seni çağıran toprak
Her sessizlikte seni haykıran gök
Adımı yazmadım hiçbir dizeye
Yalnız sana sakladım son kelimeyi
KESİK bir şiir değil, bir çağrıdır
Gel ki eksik olan ben tamamlayayım..
Bir menekşe tarlasında izini ararım
Gecenin koynunda yıldız gibi beklerim
Adını andıkça tutuşur geceler
Kesik bir şiir gibi eksik kalırım
Bir gün döner rüzgar, dönerse seninle
Alevler diner, karlar erir içimde
Yaylalarda açar bin bir renkli düş
Ve ben seni yeniden yazarım şiirde