"KESİK"

Ali Baba Karakaş – 18 Şubat 2026

Ben seninle sevdiğim her ne varsa  
Çobanın kızıl şafak ateşi gibi yaktım.  
Zemheri soğuklar içinde üşüyorum.  
Göğe yükselen alevler içinde üşüyorum

Rüzgara sal nefesini alev olup gelsin  
Gelsin ki dilim çözülsün  
Rüzgara seni, alevlere şiir yazayım  
Akşam sakın gelme yakarım

Bingöl'ün yaylaları soğuktur suları  
Akar kar beyazı bin bir gözenekte  
Eğer bir gün gelirsin  
Her gözeneğe şiir bıraktım

Yosun bağlar şiir, papatya yeşerir  
Umuda sevda, hasret düşer gönlüme  
Dağlara düşmüş yüreğimin sesi  
Yankısı yürekleri dağlar, gel sevdiğim..

Sürgün yüreğim, haritada yeri yok  
Bir menekşe tarlasında kaybolmuş sesim  
Her adımda seni çağıran toprak  
Her sessizlikte seni haykıran gök

Adımı yazmadım hiçbir dizeye  
Yalnız sana sakladım son kelimeyi  
KESİK bir şiir değil, bir çağrıdır  
Gel ki eksik olan ben tamamlayayım..

Bir menekşe tarlasında izini ararım  
Gecenin koynunda yıldız gibi beklerim  
Adını andıkça tutuşur geceler  
Kesik bir şiir gibi eksik kalırım

Bir gün döner rüzgar, dönerse seninle 
Alevler diner, karlar erir içimde  
Yaylalarda açar bin bir renkli düş  
Ve ben seni yeniden yazarım şiirde