Ali Baba Karakaş – 25 Aralık 2025
Puslu bir ağacın kuytusunda
Boncuk boncuk yaşlar süzülür usulca.
Heybetli bir kalbin atışı, yaralı bir kuş gibi—
Çırpınışı yürekleri dağlar, sessizce.
Hangi ihanetin kurşunu dağladı seni?
Yüreğimden vurulmuşum pervasızca.
Ürkek bir serçenin şaşkın bakışları gibi
Kirpiklerin, ıslak bir keman yayı gibi ince.
Sakın açıp kapama gözlerini,
Kirpiklerin yüreğimi çizmesin yeniden.
Dudaklarına, davetsiz bir öpücük yolladım—
Belki yüreğindeki kırgınlığa bir çare olurum.
Yüreğimdeki vurgun, seninkine ne çok benziyor.
İzin ver, bağdaş kurup oturayım yanına.
Sol yanım, sol yanına dokunsun—
Belki derman olur, belki bahar olur sana.
Gözyaşını sileyim, yüreğine derman olayım.
Baharı kışa çevirmişler yüreğinde.
Zemheri kışı bahar eyleyeyim yeniden.
Ali Baba der ki: Sen bana, ben sana derman olayım...