KÖYÜM CİVARKA ÖZLEDİM

Ben köyümü özledim..!
Anılarım, çocukluğum kaldı 
Ve çamurdan yaptığım oyuncağım
Annemin mezar taşı kaldı sende

Köyüm, bir derenin kenarında evim
Sıra sıra dizilen dağlar vadiye açılan yol
Her bir köşesinde su pınarları
Kavak ağaçların rüzgarla dansı

Su arkında suyun kıvrılarak akışı
Kırmızı söğüdün gölgesinde uyumayı
Bostanında salatalık kokusu
Burham burham domatez kokusunu özledim

Dere göletinde üryan üryan yüzmeyi
Derede Alabalık avlanmayı özledim
Ben köyüm Cıvarka'yı özledim
Yaban armudunu ve elmasını özledim 

İlk okulumu ve oyun arkadaşlarımı
İlk sevdalandığım kızı özledim
Unutamadım falakalı Türkçe öğretiyi
Henüz yedi yaşında Ana dilime vurulan gem

İlk isyanı onikisinde okulda boykot
İlk isyan ateşi harlandı yüreğimde  
Nice zulümler büyütü isyan ateşi 
Sığamadım köyüm zulme başkaldırı

İsyan fitili ateşlendi korlaşan ateş gibi
Yayında fırlayan ok misali soluksuz kaçışım
Acılarım sokakta isyana ve kavgaya dönüştü
Korkularımla kavga ederek, kavgayı öğrendim