Ali Baba Karakaş – 08 Ocak 2026
Biliyorum uzaklarda biri var
O, beni hep kaçak sevdi
Bende onu hep kaçak sevdim
Ve ömür geçti açık etmedim sevdiğimi
O, Balkan göçmen kızı
Ben ülkesinde sürülmüş Kürt
Mavi gözlü altın sarısı uzun saçları
Bir yürüyüşü vardı deniz kıyısın da
Deniz utancında içe çekilirdi
Bu şehre gece düştüğünde
Gökyüzü mavi gözlerini kıskanırdı
Yıldızlar telaş içinde gözlerin mavisine
Seni sevdiğimi kimselere açık etmedim
Karşıyaka sokaklarında utangaç bakısın
Mavi gözlerinde esmer tenim kaldı
Seni sevdiğimi bir tek yüreğim bildi
Bu nasıl zalimliktir sen Balkan göçmeni
Ben kürdüm seni sevdiğimi söylersem
Ülke bölünür, haritalar değişir
Sen kalbimin en özelinde hep var oldun
Sürgün diyarında kalbimde ki sen
Koca boşluk kaldı ve hep üşüyor
İsmini kendime bile itiraf edemedim
Seni gizli sevdim ve hep gizli kalasın
Duydum ki hiç kimseye yar olmamışsın
Saçların kar beyazı olmuş..!
Meyhaneler dolaşır galon şarap içersin
Dilinde türkü, O, Kürt ben Balkan göçmeni
Yasaklı sevdim ne olacaksa olsun...
Mavi gözlerim esmer teninde kaldı kürt
Hançerle kazıdım İsmini sol göğsüme
İsmini haykırsam gece bölünür mü?