Ali Baba Karakaş – 14 Ocak 2026
Sana olan hasretim boğazımda düğüm
Gözlerime düşen hüzünleri silmedim
Biliyorum yüreğimdeki sen kadınım
Sözcükler sana olan özlemi anlatamaz
Öyle bir gariplik sardı yüreğimi tarifsiz
Vadiye yol almış gözlerim, içim daraldı
Yüreğim iki yakada kaldı, ruhum sıkıştı
Çok uzaklara gittiğini söyleme kadınım
Ben sılada senin hasretine yangınım
Sen benden uzaklarda, yangınlar içinde
Köz olur yüreğimde senin yokluğun
Irmakların suyu değil, bir dokunuşun yeter
Yürüyorum ırmağın akışına kapılıp
Mavi lotus çiçeklerinin arasından
Düştün aklıma mavi lotus çiçeği gibi
Mavi fistanında kaldı gözlerim
Öpmediğim alnında kaldı dudaklarım
Mahzun bakışında gözlerime yıldızlar düştü
Suskun diline konuşan gözlerinde kaldım
Lotus çiçeği soldu kirpiklerine kadınım
Gece çökerken suya eğilir yüzüm
Her dalgada adını duyar gibi olurum
Bir ses olsan ırmakta çağlasan
Hasretim biraz olsun diner kadınım
Eğer bir gün yolun düşerse bu ırmağa
Lotuslara sor beni, seni anlatırlar
Ben burada hâlâ seni beklerim
Özüm mavi lotus, sevdam sana kalır