NAR ÇİÇEĞİ

Dilimin sessizliğine bakmayın,
sessiz çığlıklarla doludur dilim.
Gözlerimdeki haykırışı taşıyıp
toprağın yedi kat dibine gömdüler.

Gömün, vicdansızlar, toprağa dilimi;
bahar yakın, hem de çok yakın.
Yağmur toprakla buluştuğu an
tohum misali filizlenir karanlıkta.

Haykıra haykıra, zalime inat tomurcuk açar.
Gözlerim avaz avaz bağırır.
Gözlerimin haykırışına aldanma;
ismini öyle bir yere yazdım ki…

Sol kaburgamı deş, işte orada adın.
Gözlerime toprak düşse bile,
o vakit yüreğim konuşur.
Beni ararsan, bahardayım.

Nar çiçeğindeki tomurcuğa bak,
kabara kabara akan nehirlerin sesindeyim.
Geceleri yıldızların arasındaki hoyratım,
en yüksek dağlara bak: yüreğimdeki sensin.

Kayanın yosununda filizlenen papatyayım.
Seni unutmaya çalışsam da
ismini yazdığım sol kaburgamsın;
orası hiç susmadı, sana hep haykırdı.