NAR ÇİÇEĞİM

Unutamadım seni kadınım…
İlk seni öptüğüm o anda kaldım.
Gözlerindeki yıldızlara
yüreğimi astım—
sevdanın göğünde savruldum.

Kollarımda ürkek bir serçe gibi titredin;
teninde bir yangın büyüdü sessizce.
Yanaklarından süzülen bahar
değdi yüzüme;
nefesindeki alevde kaldım kadınım.

Nar ağacı çiçek açmış tomar tomar—
kokusunda sen varsın.
Teninde bir nar kokusu gizli,
dallarında bir yuva;
güvercin bile sevdaya konmuş.

Zamanı tayin olmamış bir kaderiz sanki;
destursuz içeri giriyorum yüreğine.
Bir ömür varıp kalayım sende,
sevdanın kapısında bekleyip
çiçek olayım kadınım.

Nar ağacına değil bu kez;
senin göğsüne yaslanayım.
Saçlarını çözüp sal omzuna—
kömür karası geceyi örsün içim.
Ben de nar çiçeğinden tacını öreyim sana.

Yanağındaki kızıllık narın içi gibi,
sesindeki buğu da baharın tınısı.
Tenin benim rüzgârım olur
dokunduğum her yerde;
sevdam senin teninde
bin renk açar kadınım.

Gel…
Sevdamızın dalları boy versin yeniden.
Nar çiçeği gibi tutuşsun yanakların,
gözlerinde yaz büyüsün.
Bir ömür boyu
senin nefesinde soluk alayım—
nar çiçeğim, kadınım, sevdam…