ÖZGÜR YARINLARDA

Söylersem yarınlara bir türkü,
adı sevda, adı aşk—
özgür olmaksa sevdamla,
zalimlere inat ben özgürüm.

Feryat ediyorsam barbarlığa,
çocuklar ölmesin, yaşasın diye;
rengi, dili, ırkı sorulmadan
gülsün yüzleri, açılsın gök.

Yaşasın çocuklar özgürce,
oynasınlar çocukça;
özgür ve mutlu yarınlarda
gözlerine hüzün düşmesin.

Hayaller yarım kalmasın;
sınırı çizilmemiş, adil topraklarda
kimse pay edilmesin insandan,
bombalar susup umut konuşsun.

Vahşet, kan ve barut kokusu değil—
ekmek, aş, şeker olsun sofrada;
yesin çocukça ve özgürce,
çocuk kalsın çocuk, yarınlar temiz.

Savaşsız bir dünyada,
masum bakışlarını
bombalar kirletmesin;
yarı çıplak bedenleri üşümesin.

Gözleri gülebilsin çocukça;
karınları tok, sırtları pek;
özgürce oynayabilsinler—
oyuncakları olmasın şarapnel, boş kovan.

Kopmasın kol, bacak;
bedenlerine saçılmasın parçalar;
barut kokmasın üstlerinde,
gözlerine yaş düşmesin.

Özgür yarınlar için birleş ve ayağa kalk;
birleşsin insanlık barbarlığa karşı.
Savaşsız, özgür bir dünya için
birleşin—çocuklar için, yarınlar için.