RENKLER ÖZGÜR OLSUN

Ali Baba Karakaş – 18 Şubat 2026

Bütün renkleri ve kalemleri
Alın, getirin— sorgu sual eylemeyin.
Maviye boyansın bu kent,
Gri tonlar kalmasın duvarlarda;
Birleşsin haykırışlar,
Talana, zulme karşı sessiz bir ısrar gibi.

Türküler söylensin özgür yarınlara,
Mevsimler tadında aksın zaman.
Nehirler eğilmeden yürüsün yatağında,
Hepsini hapsedebilirsin, bay zalim—
Ama benim sevdam
Dağların özgür renklerinde saklıdır.

Denizler yazdı kendini dalga dalga,
Okyanusa uzanan bir mektup gibi.
Ne kâğıt dayandı buna, ne mürekkep,
Suya yazıldı umut, silinmedi.
Bir resim çizildi içimde,
Ressamın boyası sevgiydi yalnızca.

Yorgun eller bilir ekmeğin ağırlığını,
Güneşin altında eğilen sırtları.
Bu düzen kirlidir, evet,
Ama alın teri ak ve onurludur.
Ben sözü oradan alırım,
Sessiz kalanların gözünden.

Haydutluk bir gün boğazına dolanır,
Yağlı bir urgan gibi adalet.
Talana alışanlar unutur sanır,
Oysa toprak hafızalıdır.
Bahara bir nefes kaldı,
Aşk olsun direnen yüreklere.

Salın suları, özgür çağlasın,
Denizlere kavuşsun ırmaklar.
Betona sıkışmasın rüzgâr,
Gökyüzü paylaşılsın kuşlarla.
Bu dünya bize emanet,
Tapu senedi zalimin değil.

Kardelenin dirayeti ol,
Karın ortasında açmayı bil.
Güneş doğacak—
Bunu takvimler değil,
İnanan yürekler söyler.
Renkler özgür olsun,
İnsan da.