Kalk gidelim gönlüm, bu ellerden
Bu eller bize yaban sığamadık
Bu baharda gönlüm yurtsuz kaldı
Bahar bana yaban ben bahara
Gönlüm çoraklaştı, bahar benden uzak
İz bıraktın gönlüme, gelde yarenim ol
Sıkılan yumruğumda kaldı anılarım
İsmini andıkça paralanır gönlüm sılada
Göçmeni oldum gönlümdeki sılaya
Yurtsuz diyardan diyara kayboldum
Yurdum bana yabancı, ben yurduma.
Sıla sararan yaprak gibidir soldum sende
Yüreğime düşen yalancı bahara kandım
Bu yaza meyve vermez gönlüm
Bahara yalan bulaştı kirlendi mevsim
Alibaba der ki özüne nuru-pak olda gel
Kendini çiçek sanan kahpeler türedi
Sözüne cahil, özüne yaban düşmüş
Kendini nimetten sanan kahpeler
Renkten renge, renksizler türedi