RÜZGAR GİBİ GEÇTİN

Tez vakit geldi senden ayrılık,
Gözlerine bakmaya doymadım.
Sevdiğimi söylemeden gittin,
Yel gibi vurdu sol yanıma bakışın.

Rüzgar gibi esip kayboldun,
Ardında gözlerim sağanak.
Dudaklarıma sözcükler dizildi,
Zemheri soğuk düştü yüreğime.

Bana öyle güzel bakmanı sevdim,
Ben kusmelerin sürgünüyüm.
Bu dağları yurt eyledim,
Taşlara yazdım gönlümdeki sevdayı.

Adım çıksada eşkiyaya bu dağların,
Yolum sarp ve çetin olsa ne nafile.
Sen bir adım, ben yalın ayak koşardım,
Bir tek gülüşüne yüreğimle gelirdim.

Sol yanım kayboluşuna yaralı,
On iki kırk beş kalibre kurşun
Acısı ruhumu yaraladı, gelde biz olalım.
Yaram kabuk bağlar mı?

Sevdamıza güneş doğar mı?
Yolum sevda, yoldaşım sen
Sen gönlüme sevda koyup gittin.
ruhumun huzur bulduğu ilk bakışın...

Şimdi her rüzgâr sende iz taşıri
geçtiğin yerde zaman durur.
Ben ayrı dağda, aynı taşta kaldım,
giden sensin,
ama içimde hâlâ sen yürürsün.

.