Ali Baba Karakaş – 31 Aralık 2025
Misafir değil, sonsuzum ol.
Gönlümün kabulüsün, sualsiz.
Düştüm yola, gönlümdeki sevdaya,
Varsın deli divane desinler.
Yollar çetin, yürümeye takatim yok.
Sarp dağlar sıra sıra dizilmiş.
Âşka giden yol zemheri olsa da
Şafak bulutları güneşi müjdeler.
Gökyüzü kızıl bulutlara boyanmış,
Nemli bir yel eser, gönlümde yangın.
Sensiz geçen zamanı yok saydım,
Gönlüme düşen sana varayım.
Uykusuz geceler, yorgun yollar olsun,
Şiirler yazdım, rüzgârlara saldım.
Haber salmışsın dağlardaki çobana,
Beni aramaya yollara düşmüşsün.
Rüyama geldin bu gece, kırmızılar içinde,
Gelincik tarlasında beni beklediğini.
Soluksuz sarp patika yolları aştım,
Sevdam, sana varmanın heyecanı.
Gönlüm seni ister, fırtınalar nafile,
Âşka susamış gönül ferman dinlemez.
Abandım kar beyaz akan sulara,
Nafile gönüldeki susamışlık: aşk.
Derviş tamburun telleri gönlümü yakar,
Öyle bir türkü söyle ki derviş;
Mutlu son olsun, sonsuzluk olsun,
Gönül peşin sıra yorgun düştüm.
Şafak kızıllığında düşeyim koynuna,
Teninde sarhoş olup gözlerinde ayılayım.
Kırmızılar içinde ince beline kuşak olayım,
Gelincik tarlası mutlu son olsun.