SEN EFKARIM VE TÜRKÜM

Ali Baba Karakaş – 14 Ocak 2026

Yağmur yağıyor, hava rüzgarlı Pencereme vurup dağılıyor yağmur Sararmış yapraklar daldan kopuyor Toprağın örtüsü sararmış yapraklar Ya benim bedenimi kimler örter Yalnızlık düştü ruhuma Bir bir sararmış yapraklar gibi dökülüyorum Her yer İnsan seli ben içinde yalnız Yalnızlığımla kalabalık yaşarım dedim olmadı Geçti ömrüm kalanı gayrı yalan Doğru ne kaldı bir tek kalan senin hayalin Beni bıraktığın yaşta kaldım sevdam Yüz basamaklı merdiveni bir solukta çıkısını İnce belinde ki kuşağını Elinde tuttuğun ısırgan otu Malul malul bakısında kaldım Sensiz geçen onca ömre, ömür demem Elinde çapa dilinde Türkü, Gözlerinde ki bana bakış, unutmak mı? On altı yaşında sevdalandım sana Seninle yarım kaldı sevdamız Hayallerimiz öksüz kaldı, kaç mevsim geçti En sevdiğim türkü ismine söylenen Sensiz kaç Nisan ayı geçti sayamadım