ŞİLAN DUDAKLI

Dur gönül gelen bahar sana değil Kaç bahar, gönül kışta kaldın Mecalim kalmadı beklemeye baharı Bedenim yaslandı bastona taşır mı? Sırtıma yel vurdu saranım yoktur Dört duvar şahidim sakla gözyaşımı Ruhum daraldı, ateş düştü bedenim Sarda bedenimde ki yangın sönsün Ben koynuna destursuz düşeyim Bir solukta ten kokunu solayım Gözlerinde gökyüzüne bakayım Sal nefesini dudaklarıma bahar tadında Gönlün son durağım varıp kalayım Tenin tenime, gözlerin gözlerime Ellerin arı misali saçlarımda dolaşsın Saçlarımı okşayan ellerin de kalayım Şilan(kuşburnu) dudakların öptüğünde kalayım Akşamım ol gözlerin kandilim Şafak edasıyla süzül güneşim ol Süzülen gözlerin aksın yüreğime...