İSTANBUL'DA SEVDİĞİM

Ben seni gül değil, Kadınım diye kokladım
Ömrüne ömrümü katmaya geldim
Sana gül demem, güneşe varınca solar
Zakkum çiçek açınca korku düşer kalbime

Seni benden alacakmış korkusu
Kalbimin tek sahibi ve kalbimde sen
Kiz kulesi gibi sonsuz hikayemiz olsun
Sevda tepesine çık savur ten kokunu 
 
Şehri İstanbul sevdiğim kaldı sende
Gönül kayıp gider uzak diyarlara
Gözler kervan olmuş yol alır sevdiğine
Gönül dinlemez engeli yol alır.. 

İstanbul sokaklarında ve bensiz
Yürüyüşünde kaldı gözlerim 
Birde kulağıma çalınan sesin
Gülüşünde kaldı hayallerim

Ve ben seni bir bütün sevdim
Ne çok çaldılar beni benden kadınım
Payıma hüzün, gözüme yaş
Sorguya düşer gönül keşkelere