Ali Baba Karakaş – 02 Mart 2026
Nar ağacı dilek ağacım, sırdaşım
Seni hep gözli konuştum, tek sırdaşım
Hüzünleri, özlemleri astım nar ağacına
Gönül gözüm yağmur, yüreğim alev oldu.
Böyle mi olur gizli sevmenin bedeli
Maviliklere sayfalar dolusu seni yazdım
Gece yıldızlarını araladım şiirler yazdım.
Gün doğumunda denize yazdım seni.
Kırmızı oyalı mavi duvağın nar ağacına asılı kalmış
Nar ağacında kokun duruyor duvağında
Seni ben hep gizli sevdim, nar yanaklım
Öyle sevdim ki kendimden bile korudum.
Sende beni gizli sevmişsin.
Bıraktığın mektup ta yazmışsın
Hangi rüzgar savurdu seni bilinmeze?
Bana senden yadigâr bir tek mektup kaldı.
Heybemin bir küfesine isimsiz mektuplarını koydum;
Diğer küfesine anılarımı koydum
Konuşan gözlerine yol aldım.
Nar taneleri gibi dizildi sözcükler boğazıma.
Bana bakışında yanakların nar rengi rengi olurdu
Bağdaş kurdum sözcüklerine
Seni yazmak istedim kitap sayfalarında
Roman mı, hatıra mı, yoksa öykümü?
Soluksuz bir nefeste seni okumak
Nar tanelerinden bir başlık olsun kitabım
Saçında kırmızı bir kurdele gözlerin buğulu
Nar çiçeğim diyemedim, ömrü kısa olur diye..
.