Ali Baba Karakaş – 14 Ocak 2026
Gidişin kaldı hayallerimde
Dönüşünü beklerken acılar içre yüreğim
Sevdiğin bütün çiçekleri vazoya koydum
En sevdiğin türkü dilimden düşmedi
Dön gel hayallerimiz öksüz kalmadan
Giderken en çok beni götürdün
Ben beni nerede arayıp bulayım
Canımda derman kalmadı, sızlar yüreğim
Ağlıyorum içli ve sessiz
Gözlerim değil, yüreğim ağlıyor
Canıma öyle bir yangın düşmüş ki
Söndürmeye kimim kaldı sen yoksa
Yaralıyım, yarama derman sensin
Gidişin ardında üç mum yandı yüreğimde
Mumların ikisi canımı yaka yaka eridi
Kalanı nefesimi yakıyor, soluksuzum
Geceler uzadıkça uzuyor sensizlikte
Duvarlar üstüme üstüme geliyor
Bir adın var, dudaklarımda kilitli
Söylesem dağılırım, susup duruyorum
Ne sabah avutur beni, ne akşam
Zaman bile geçmiyor sen yokken
Yollarını gözlerim eskidi bakmaktan
Bir umut kaldı, o da senden
Gel ki yollarına yıldızlar döşeyeyim
Şafağın kızıl güneşiyle sarayım
Baharın yağmuruyla saçlarını yıkayayım
Teninde can, gözlerimde yıldız ol sevdiğim