Ali Baba Karakaş – 14 Şubat 2026
Ez rayîr şona patîka ra
Zinaranê asê û çetinan ra
Koyan ra bivîyarî û biresî sewdaya xo
Destê mi de çogana mi, gonî de mendê lingê mi
Zerrîya mi de bê to huzin est o
Zê xelala qijkêk û narine
Maye vîndî kerda çimî mat mendê
To gêrena ez dîyaranê xerîbîye de
Qeraxê gole de ronişta ez
Awa ke pêl bi pêl hêrikîyena sipî ya zê vewre
Vengê awa çemî yê asê
Çîngeno koyan rê hêrsbîyaye
Mij o dorme, şona ez mîyanê mij û dumanî de
Mabênê di koyan de ver bi yew nêzanîye
Ez bîya yew mennûn ke sewdaya xo gêreno
Zê xezalêkê birîndarî dejena zerrîye
Ganî ez şorî vînî bibî yew nêzanîye mîyan de
Alîbaba vano ke zerrîyî sip û sîya û qehpe yê
Ganî nîyadaşîşê masumî yê yew domanî/e de bimanı
Bê qiler û gune zê însan mendene