VURULMUŞUM SIRTIMDAN

Heybem sırtımda yol aldım…
Nereye yolcuyum ben de bilmiyorum
Heybem mi ağır, yoksa yaşanmışlıklar mı?
Sırtımda bıçak darbeleri, kan durmuyor

Kime, kimlere dost deyip anlatayım?
Yüreğimdeki yara ruhumu incitiyor
On iki kalibreli kurşun yarası bu
Sevdaya yalan düşmüş, temiz kalan ne

Dost bildiklerin sırtından yaralar
Sevda sandığın yüreğini yaralar
Pusulasız kervan misali yola revan
Sevgisiz can, yapraksız ağaç gibidir

Dokunmayın güzele, can olsun
Koparmayın menekşeleri dalından
Renkler karışsın, güzellikler yaşasın
Kirletmeyin; sevgi olsun yaşam

Gönül kapın çalınır, umutlar yeşerir
Sevda yoluna yüreğinle döşersin
Nefes kadar yol almadan biter sevda
Özü sevda olmayan yürekte aşk olur mu?

Vurulmuşum sırtımdan, yüzümden değil
İhanet arkadan gelir, bilir bu yürek
Yarayı sarmadım, taşırım onur gibi
Kanadıkça öğrendim insanı seçmeyi

Yol uzun, heybem ağır, sırtım kan içinde
Ama başım dik, adım yerinde durur
Sevda kirlenirse terk ederim yolu
İnsanı insan yapan, yarasını satmamaktır