YOKLUĞUNA ÜŞÜYORUM

Ali Baba Karakaş – 14 Ocak 2026

Gidişin ardında her şey anlamsız kaldı
Anılar kaldı orta yerde sere serpe
Senle sevdiğim geceler anlamsız
Yağmurlu sokaklar sensiz ıssız kaldı 

Öksüzlük çöktü yüreğime yokluğuna
Ürkek bir serçe gibi yüreğim 
Hangi dala varıp kalayım 
Bahar dilenir üşüyen yüreğim

Sonbahar düşmüş yüreğime
Umutlarım sararıp solmadan
Sararmış yaprak gibi toprağa düşmeden
Bir damla umut ol düş gönlüme

Gidişin ardında bizi yıkıp enkaz koydun
Bir daha yüreğime umut
Gözlerime yıldızlar düşer mi?
Sevda olup filizlenir mi gönlümde 

Ağlamaklı gözlerim yokluğuna
Öyle yalnızlık sarmalında ruhum
Üstüme gelme yalnızlık  yıkılırım
Öfkeliyim sana gidişine sensiz kalışıma