Sen oturup beni tuvaline resmettin,
Oysa ben seni yüreğime resmettim.
Bir roman yazmak istedim seninle,
Öykümüzü, hikâyemizi kelimelere dökmek…
Bir şair gibi oturdum sevdamla,
Ama aşkımı anlatacak sözcük bulamadım.
Seni şiir dizelerine sığdıramadım,
Dökemedim yüreğimdeki seni, sevgilim.
Sana olan aşkım,
Şiir dizelerine sığmayacak kadar büyük.
Gözlerim gözlerine değdiğinde,
Yıldızlar kıskanır seni gözlerimde.
Ay mahcup olur gülüşümün sıcaklığına,
Bedenime düşen aşkın ısısına.
Termometre yetmedi ölçmeye,
Yüreğimdeki sana olan sevgiyi.
Pozantı Dağları’ndan akan su gibi berrak,
Sevdamı ne kitap anlatabilir,
Ne de sözler yeterli olur dile getirmeye.
Aşk, bir renge hapsedilemez—renklerin toplamıdır.
Aşk, yağmurdan sonra açan gökkuşağıdır,
Karın altında filizlenen bir kardelen.
Kararmış umuda doğan güneştir aşk,
Anne rahmine düşen bir cennettir aşk.