Ali Baba Karakaş – 14 Ocak 2026
Sen bana yurt değil zindan oldun
Ben sana yurttaş olmadım
Sürüldüm memleketimden sande sürgünüm
Sen evim değilsin üşüyorum sende
Adımı koydular mülteci !...
Bir garip duygu sardı ruhumu
Öylesine düşmüşüm ateşin ortasına
Dumanı ruhumu alevi yüreğimi yakar
Zemheri kış mı, bedenim mi yabancı
Havası bana yabancı ben havasına
Üstüme gelme gurbet ben sana alışamadım
Sevdiklerim kaldı memleketim sende
Gönül sevda arar memleket hasreti
Gözler uzun uzun seyreler sürgün de
Kılavuz eyleme memleketi gönül
Sürgünde prangalar can yakıyor.
Anılarım sende kaldı memleketim
Barikata direnişe çağrı yapan Ayşeyi
Direnmeyi haykıran en önde Hüseyini
Grev gözcüsü Güneşi özlemlerim kaldı
Umutlarımı çaldılar sözüm kaldı
Hayallerim diri kal, büyüt umudunu
Çiçekler karışır rengarenk doğa güzelleşir
Tenler birleşir özgür yarınlar yaratır