Ali Baba Karakaş – 17 Şubat 2026
Şair yazamadı dizelere, elleri titredi,
Aşkın hallerini anlatırken dudakları ürperdi.
Mürekkebi tükendi, aşkın tarifini yazamadı...
Çünkü aşk, ansızın düşer yüreğe—bir deprem gibi.
Gözler tayin eder kaç şiddetinde,
Bedende tsunami, yürekte poyraz eser.
Yıldırım gibi düşer kalbe sevda,
Kramplar girer yüreğe, parmaklar karıncalanır.
Bedeni sardı mı aşk, alevler sarar her yanı,
Bacası yoktur ki dumanı tutsun.
Oysa bacası olsaydı aşkın,
Bedeni saran ateş herkesin malumu olurdu.
Aşk, iki yürekte yaşanır sessizce,
Sakın ola aşkta renk arama—çünkü aşk tüm renklerin toplamıdır.
Yürekte kızıl bir ateş,
Gözlerde yıldızların parıltısıdır.
Bir annenin rahmine düşmüş cenin gibidir aşk,
Sevgiyle beslenir, büyür umutla.
Yaşanılan, tarifsiz ve anlamlı bir sevgidir o.
Aşk, şafak vaktinde doğan kızıl güneştir.
Güneşin pencereden içeriye yansımasıdır,
Ruhumdaki eşsiz güzelliğindir aşk.
Aşk pınarında akan su,
Gözeneklerimde hayat bulan duadır.