Bir güzel gördüm gün ortasında,
havada bahar kokusu.
Çiseliyor yağmur ince ince,
saçları dört örgülü, beline salmış.
Dudaklarında hasret türküsü,
gözlerine hüzün düşmüş.
Boncuk boncuk yaş dökerken,
ince bele mor fistan ne de yakışmış.
İzin verir mi, sormaya varayım yanına,
gözyaşını parmaklarımla sileyim.
İki kaşının arasına bir buse kondurayım,
bir tutam saç sol gözünü örtmüş.
Seni seyre daldım, güzel kadın,
gün akşama döndü, ay doğmuş.
Ay gitsin, sen kal mor fistanlı güzel,
gül cemaline ay, gözlerinde yıldızlar.
Sol yanağında gamze,
gözyaşıyla süzülür.
Destursuz varayım cemaline güzelim,
sarılmaya can olayım, candaş olayım.
Tenine dokunayım, kokunda demleneyim,
Zaman dursun, gece susup dinlensin.
Ay çekilsin göğün kıyısına,
Karanlık seni görmesin.
Bir adım kalsın aramızda dünya,
Bir nefeslik yer kalsın kaderle aramda.
Eğer bu an geçecekse,
Geçsin ay…
Sen kal.