BORCUN VAR BANA DÜNYA

Ömrümle rulet gibi oynadın dünya
Ne mevsimler geçti ömrümde
Bir tek kış uğradı Zemheri de kaldım
Sokaklar caddeler evim oldu

Ben sende yoruldum koca dünya
Benden almadın neyim kaldı ki
Bir tek umudum kaldı onuda vermem
Sokaklarda büyüttüm umudu vermem

Umuda sarıldım alınterimle büyüttüm
Bir başım kaldı onuda al dünya
Vermem sana yalancı dünya umudumu
Ben senden alacaklıyım düş yakamda

Henüz bebeydim ve savunmasız
Ne Anam nede ben doydum Anama
Çaldın benden Anamı acımasız ca
Sığamadım Ana yurduna onikisinde

Sıladan sılaya sürüldüm yurtsuz
Ne çok ağladım Annesine sarılan
Annesinin koynunda uyuyan Bebe lere
Yıldızlar altında ne çok ağladım

Ay ne çok üşüyen bedenimi sardı
Şehri İzmir üstüme üstüme yıkıldı
Ne çok kül oldum savruldum
Zemheri fırtınalara direndim.