CEMALİNDE SOLUKLANAYIM

Pencereye dizilmiş mor-menekşe
Perdesi kırmızı ketenden
Yanık bir sesle hüzünlü Türkü
Havada nem ve sevda kokusu 

Gözler yıldızlanır, yürekler ataslanır 
Dilime sevda Türküsü dolanır
Yüreğim dağlandı gözlerim buğulandı 
Hele bir çık pencereye 

Göreyim zülfü cem-alini
Ben bu ellerde yabancıyım
Susadım yol yorgunuyum 
Bir tas su ver Cem-alinde soluklanayım

Heybemde yüküm ağır
Yarım kalan hayallerim ve hüzünlerim var
Karmakarışık heybemde ki yüküm 
Diyar diyar aradım gönlümde ki sen

Çatıda güvercin seremonisi 
Pencereye çıkan güzele aymısın
Yüreğimin bağı çözüldü dilim lal
Kamaştı gözlerim kramplar girdi yüreğime