Ali Baba Karakaş – 18 Şubat 2026
Bu şarkı bize yazıldı,
dağların gülüyle açtı sabah.
Melodisi vadilerin uğultusunda,
rüzgârın dilinde yankılanan bir sevda.
Notası yüreğimizin haykırışı,
bir çığlık gibi yükseldi göğe.
Aşk, toprağın kalbinde filizlendi;
menekşe gibi, kardelen gibi inatla.
Seninle yürüdüm sisli patikalarda,
her adımda bir şiir döküldü taşlara.
Gözlerin göğün en mavi hâliydi,
ellerin bir çam dalı kadar sarsılmazdı.
Doğa sustu, biz konuştuk fısıltıyla;
bir yaprağın düşüşünde bulduk kendimizi.
Aşk bir kuşun kanadına tutundu,
biz ise izinde kaldık sessizce.
Rüzgâr senin adını çağırdı,
her esintide bir özlem taşıdı.
Gecenin en derin anında bile
kalbim sana doğru yürüdü usulca.
Bir gün dağlar sustu,
yalnız sesin kaldı içimde yankı.
Bu şarkı bize yazıldı, evet;
ama en çok seni anlattı bana.