Ali Baba Karakaş – 25 Aralık 2025
Bu kent bana yalan söyledi
Ben bu kentte hep acı çektim
Yüreğime düşen sevdamı arıyorum
Sen da kalıcı değilim yolcuyum.!
Yoluma engeller çıkarma.!
Yanmayım daha fazla canım acı içinde
Vurulmuşum yüreğimin orta yerinde
Öyle güzel bakışa vuruldum ki
Kaç kalibreli vuruştu bakamadım
Mavi paltosu kırmızı bereli bakışı kaldı bende
Uzun ince belli narin kal diyemedim
Kömür karası örgülü saçlarında kaldım
Elinde kırmızı kaplı defteri benide yazar mı?
Sanki dudaklarıma kilit vurulmuş
Bir tek söz söyleyemedim gitme kal.!!
Sen kal, kalan ömrümü ömrüne katayım
Sensiz geçen ömre, ömür diyemem
Adını bilmeden hayalinde kaldım
Seni ay mi yoksa güneş mi yolladı..?
Üşüyen yüreğime güneş oldun..
Nasıl seni yüreğimde yaşanmamış sayarım.
Kitabem ol seni bir solukta okuyayım.
Eskişehir tren garı anonslar karıştı sessizliğe
Soğuk bir kış günü geçtin yüreğimde...
Sen Balkan göçmeni, ben Kürt
Seni sevdiğimi söylesem felaket olur
Postallar sokakları işgal eder
Memleket bölünmesin içimde sevdim seni...