EZ BIEŞKÎ DEST PANÎ

Ey yara min a rî aşme,
ey waştîya boye guline;
veveka mi, kekvila mi—
çimê to roştî danê, roştîya mi be.

Azadîye sewdaya zerrî ya,
eşqî rê têşan a zerrîye;
rake zerrîya xo zerrîya mi rê, ey waştîye—
têşanê to bîya ez ti ya mi rê sewda

Qijilneno zê germa hamnanî,
se ke wele şilîye rê hesrete menda;
zê qerenfîl a ke bê awe menda
vileyê mi, çewt beno bê to.

Ez ginaya kuçeyan ro, sewda pars kena;
Kulmê xo ney, zerrîya xo akerde eşqî rê.
Ez bibî perperik binîşî doşê to yê çepî ro
tek roje emrî rê razî ya înam bike.

Serwetê mi zerrîya min a—ez tor ê verdana;
Eke ti bieşkî dest panî, bena derman zerrîya mi rê.
Eke ti çin be, sewda mi dej û jan ancena;
Sewda sî ya, nêbo ez zê cemedî hêlîyena.

Bê, pê boya can û tene to weşe bo şewa mi;
Nameyê to puffê adirê xo bikerî, germ bî.
Reyê dest panayîşê to bes o, ey waştîyê—
Her çîyê ke mi de cemed girê dayê to rê wisar bo.