GELİNCİK ÇİÇEĞİM

Ah yüreğimdeki söküp atamadığım,
Gözyaşlarımla sulayıp büyüttüğüm,
Sevgimle sarıp sarmaladığım,
Herkeslerden sakınıp sakladığım…

Seni gözlerimden bile sakındığım,
İsmini kimseler öğrenmesin diye,
İsmini dudaklarımdan dahi sakındım,
Gündüz güneşte saklı tuttuğum ismini.

Gece en parlak yıldızlarda aradım seni,
Dağlarda, en güzel çiçeklerde.
Baharı müjdeleyen çağlayan nehirlerde,
Güneşle taçlanan kardelende seni aradım…

Bahar geldiğinde gülen gözlerinde,
Gelincik çiçeğinin tomurcuğunda seni aradım.
En sık ormanda yürüdüm, kan revan içinde,
Örtüye, böceğe haykırdım; seni sordum.

Yüreğimdeki heyelan bedenime düştü,
Ruhumu poyraz esintisi sardı.
Kasırga koptu içimde, her yan tarumar,
Üşüyorum senin yokluğuna.

Ve korkularım çoğaldı seni bulamamaktan;
Şelalenin akışkan suyunda aradım seni.
Gözlerimde isyan çığlıkları yankılandı dağlarda,
Herkeslerden saklı tuttuğum, yüreğimdeki sen…

Bir adın var içimde, söylenmeyen,
Sessizliğe emanet ettiğim.
Kalbimin en kuytusunda açan
Bir gelincik gibi kan kırmızısı—
Dokunsam dağılır korkusuyla,
Sadece bakıp sevdim seni.