Ali Baba Karakaş – 14 Ocak 2026
Kalk gidelim bu eller bize yabancı
Biz bu ellerde garip kaldık sığıntı olmadan
Garip bir ağlama düştü yüreğim sızlar
Ne çok bekledim bir gün döner gelirsin
O gün güneş kızıl gökyüzü mavi olur
Yol göründü kılavuzu yitirdim
Ruhum kayıp gitme bedenimden
Beni sensiz koyup gidersen paralanırım
Düşmüşüm sevdaya, gözler yol gözler
Yüreğim acılar içinde paralandı yokluğuna
Çobanın kavalında ki ezgi seni hatırlatır..
Yankılanır en sevdiğin ezgi yüreğimde
Harlanır yüreğim çoban ateşi gibi
Sıralanmış dağları aşarım
Bir tek senden iz aradım dağlarda
Çiçeklerin özünde ten kokun var
Sorarım seni börte böceklere
Geçti mi gönlümün kadını bu diyarda
Papatyanın özünde buldum ten kokunu
Özleminde kaldım yüreğime tarifsiz acı çöktü