Ali Baba Karakaş – 08 Ocak 2026
Duvarda asılı kırık saat
Sanki zaman durmuş gibi
Yoksa çalışmayan saat mı?
Kırılan umutlar mı asılı duvarda
Pencereyi telaşlı gagalayan
Kanadı kırık yaralı kuş yardım ister
Sürüsünden kopmuş ve yalnız
Beni de vurdular yaram kansız
Kaç zamana yayıldı özlemlerim
Kafesteki kuş gibi tutsak düştüm
Hasretlerim ilmek gibi düğümlendi
Boğazımda sözcükler gardiyan
Soluksuz kaldım saplanmış bıçak gibi
Senli anılar orta yerde öksüz kaldı
Gözlerim duvardaki kırık saatte asılı kaldı
Vakti bilinmeyen yokluğunda kayboldum
Bu ne yıldızsız gece zifiri karanlık
Havada sensizlik kokuyor özlemim
Seni yazmaya gönlüm tahammül etmedi
Seni yazmaya kalemin mürekkebi yeter mi?