Ali Baba Karakaş – 14 Şubat 2026
Ez ewro ameya çêberê to ver,
Hêvî heqîbeyê mi de giran a.
Ti honde ke bihuye, bes o;
Ez, bena hêvî û sewda.
Ez nêzana ke se bikerî;
menda bê to ez.
Dîwarî tip û tal ê nika—
Yew fotografê to bîle çin o.
A ke dana çêberê mi ro ti be;
reyna vîndî bîya ez xatirayan de.
Serê kî peynî ki çin o nê tunelî de;
zerrîya mi kewte korrayîrî.
Klavuzê mi, ti ya ke zereyê mi der a;
nêbo ke ti çin bibe—ez bena vîndî.
Çamur û lezdikî de ro şono game bi game;
eke kes mi rê dest nêerzo, yew nezanîye de manena.
Yew çila rone şemûga mi rê,
nameyê to puff bikerî şewe rê.
Tarîye ke vengê to biheşno vila bena;
rayîr, rêçanê linga to ra bellî beno.
Huyayîşê to bigino perwazê mi ro;
girêyo kor rabo, wa rayîr rabibo.
Ti “bê” dê, omidê heqîbeyê mi
gule bo—ez zî biresî to.
Gülüşün değsin kapı pervazına;
kördüğüm çözülsün, yol açılsın.
Sen “gel” de, heybemdeki umut
gül olsun—ben de sana varsın.