KUYTUDA Kİ MEYHANE

Sen aklıma düştüğünde sevdam
Kurulmuş pusula gibi yol alır ayaklarım
Her zamanki gibi tek sığınağım oldu
Kuytuda ki küçük meyhane bakma gözyaşıma

Sen yine yanıldın gönlüm 
Peşin sıra koşmaktan yoruldum
İki damla gözyaşı yalan örtülmez
Gönül acı çeke çeke kabuk bağlar yaraların

Ben kavruldum piştim gönül yanılmana
Kocadım kayıp giden ömrümün ardında
Yüreğimin acısını ne lokman hekim
Nede şarabın dindirir meyhaneci

Meyhaneci koy şarabı otur karşıma
Bugün ben anlatıcam sen dinle
En kalın defterini al otur karşıma
Başlık duş ihanetin resmi çizilmez

Şair yalandan aşk dizeleri olur mu?
Yalancı bahara ağaç meyve verir mi?
Meyhaneci anlattıklarım sırrımız kalsın
Yanıldı aşkı muhabbette gönül

Kutsalları kahpeliğine şemsiye yapmışlar
Kimi yalan kimi gerçek nasıl bileyim
Şarap değil kahpelik sarhoş etti beni
Yıldızlar bir bir çekildi gökyüzü kömür karası